மகாகவி பாரதியாரின் பாடல்கள்
செய்யுள் முதற்குறிப்பு அகரவரிசை
க - கௌ

அ-இ

ஈ-ஔ

க-கௌ

ச-ஞே

த-நோ

ப-போ

ம-லௌ

வ-ஹ

க	காதலுற்று வாடுகின்றேன்
கக்கக்கவென்று	காதலென்பதுமோர் வயி
கங்கை நதிப்புறத்து	காதலெனுந் தீவினிலே
கங்கை மைந்த னங்கே	காதலை வேண்டி
கங்கையும் வந்தாள்	காதலை வேண்டிக்
கச்சணிந்த	காத லொருவனைக்
கட்டுக்கள் போக்கி	காதலோ காதலினி
கட்டுகள் ஒன்றுமில்லை	காதற் கதையுரைத்து
கட்டுறுதி யுள்ளவுடன்	காதா லிந்தவுரை
கடமைதா னேது	காந்தன
கடமை புரிவா ரின்புறுவார்	காந்திசேர் பதுமராக
கடமை யாவன	காந்தியைப்
கடலின் மீது	காமப் பிசாசை
கடலினைத் தாவும் குரங்கும்	காயிலே புளிப்ப தென்னே
கடவுளிந்	காயுருட்ட லானார்
கடாவெருமை	காரடர்
கடுஞ்சொற்கள்	கால்கை சோர்ந்து
கடுமை யுடையதடீ	காலத்திற்கேற்ற ஒழுக்கமும்
கண்கள் புரிந்துவிட்ட	காலத்தின் விதிமதியை
கண்களி	காலத்தொடுநிர்
கண்களிரண்டினி	காலம் படைத்தாய்
கண்களுறங்கவொரு	காலம்வந்து
கண்டதுமே நின்மிசை நான்	கால மதியேல்
கண்டேன் படைப்புக்	காலமாம் வனத்தி
கண்டேன் வெகுண்டேன்	காலமென்றே யொரு
கண்ணன் எனதகத்தே	காலர்முன்
கண்ணன் திருமார்பிற்	காலவான் போக்கி
கண்ணன் திருவடி	காலன் எதிர்ப்படிற்
கண்ணன் பிறந்தான்	காலா உனைநான்
கண்ணன் மனநிலையை	காலிரண்டுங்
கண்ணன் முகமறந்து	காலினைக் கையினாற்
கண்ணன் வென்று	காலைத் துயிலெழுந்து
கண்ணனுக் கேமுத	காலைப் பிடித்தேன்
கண்ணனுக்கேயது	காலைப் பொழுதினிலே
கண்ணனூ திடும்	காலைப் பொழுதினிலே
கண்ணனெங்க ளரசன்	காலைப் பொழுதினிலே கண்டிருந்தோம்
கண்ணனெம்பெரு	காலையில் எழுந்திடுவோம்
கண்ணனற்	காலை யிளம்பரிதி
கண்ணனுக்காருயிர்த் தோழன்	காலை யிளவெயிலிற்
கண்ணனைக்	காலை யிளவெயிலின்
கண்ணனை நான்	காலை யெழுந்தவுடன்
கண்ணாலங்கூட	காவலன்றன் மைந்தனு
கண்ணாலஞ் செய்ய	காவித் திருவிழி
கண்ணாலே நான்	காவித் துணிவேண்டா
கண்ணா வேடனெங்கு	காவியஞ் செய்வோம்
கண்ணிரண்டும் இமையாமல்	காவிரி தென்பெண்ணை
கண்ணில் தெரியுதொரு	காவேன்று கத்திடுங்
கண்ணில் தெரரியும் பொருளினைக்	காளிமீது நெஞ்சம்
கண்ணிலான் காலிற்	காளிவலிய சாமுண்டி
கண்ணிலே பொய்நீர்	காளையர்த முள்ளே
கண்ணினீர்	காளையெருதரே
கண்ணைச் சிமிட்டுவதும்	காற்றடிக்குது
கண்ணைப் பறிக்கு	காற்றடித்ததிலே
கண்ணை யிமையிரண்டும்	காற்றில் மறைந்து சென்றார்
கண்ணையினி	கற்றிலே குளிர்ந்ததென்னே
கண்ணை விழித்துனது	காற்றுள்ள போதே நாந்
கண்திறந்திட	காற்றும் ஒளியுமிகு
கண்மணி போன்றவரே	காற்று வெளியிடைக்
கணந்தோரும்	காற்றெனச்
கணபதி ராயன்	காற்றை முன்னே
கணமெனு மென்றன்	காற்றை யடைப்பது
கணிதம்பன்னிரண்	கானக் குயிலிக்
கதைகள் சொல்லிக்	கானகங்
கந்தருவ ரெல்லாங்	கானகத்திலிரண்டு
கப்பலேறு	கானகத்தே சுற்று
கம்பத்தி லுள்ளானோ	கி
கம்பத்தின்கீழ்	கிருஷ்ணம்
கம்பனிசைத்த கவியெலா	கிழவியர்
கம்பனென்றொரு	கினை பல தாங்கேல்
கமல மேவு திருவே	கீ
கர்ம யோக மொன்றே	கீழ்களி னவ மதிப்பும்
கரணமுந் தனுவு	கீழ்த்திசையில்
கரும்பித் தோட்டத்திலே அவர்	கீர்த்தி ஸ்ரீ காந்தா
கரும்புத் தோட்டத்திலே ஆ	கீழே யிருந்தோர்
கருணனுஞ் சிரித்தான்	கீலோர்க் கஞ்சேல்
கருணையுரு	கு
கருமமுஞ்	குக்குக்கு வென்று
கல்லெனி லிணங்கிவிடும்	குங்குமங் கொண்டு வரும்
கல்லை வயிரமணி	குடிமக்கள் சென்னபடி
கல்விசிறந்த	குடைகள் செய்வோம்
கல்வி தெரிந்தவராம்	குடுகுடு குடுகுடு
கல்வியதை விடேல்	குடம்பக் கவலையில்லை
கல்வியென்னும்	குந்தியு மிளங்கொடியும்
கல்வி வளரும்	குந்தி யெனும்பெயர்த்
கல்வியே தொழிலாக்	குயிலனாய்
கல்வியைப்	குயிலுருவங் கொண்டேன் யான்
கலகலவெனச்	குருகுலத் தலைவன்
கலை விளக்கே	குருவே பரமன்
கவலைகள் சிறுமை	குலமெலாமழிவெய்திடற்
கவலை துறந்திங்கு	குழந்தைகள் வாழ்ந்திடும்
கவிதை மிக நல்ல	குழந்தைகளாட்டத்தின்
கவிதையு மருஞ்சுவை	குழலே குழலே
கழல்களுங்	குழவிப் பிராயமைந்து
கள்ளச் சகுனி	குளத்திலும் ஏரியிலும்
கள்ளம் கபடமில்லை	குற்றநீரென்மேற்
கள்ள முருகாதோ	குறியனந்த முடையோராய்
கள்ளரவ் வீட்டினுட்	கும்மியடி தமிழ்
கள்ளையுந் தீயையுஞ்	குன்றத்தின் மீதே
	குன்றத்தின் மீதே
களக்கமுறு	குன்றினின்றும்
களியுற்று நின்று	குன்றென நிமிந்து நில்
கற்பகத்தருப்	கூ
கற்பக விநாகக்	கூட்டங்கூடி
கற்பனைத் தேனிதழாள்	குட்டத்திற் கூடி
கற்பனையும் வர்ணனையும்	கூட்டத்தைக் கண்டஃது
கற்பனையூ ரென்ற	கூடல் கூடல்
கற்பு நிலையென்று	கூடித் தொழில் செய்
கற்ற தொழுகு	கூடித் தொழில் புரிதல்
கற்றைச் சடை	கூடிப் பிரியாமலே
கன்னங் கரி	கூடுந் திரவியத்தின்
கன்னங்கரியவிருள்	கூத்தினுக்குச் சென்றதனை
கன்னட ரொட்டிய	கூலிமிகக் கேட்பார்
கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்	கூலியென்ன
கன்னனிருந்த	கூறியுள்ள மாஞ்சோலை
கன்னனெனு	கூறுகின்றார் ஐயர்
கன்னனெொடு	கெ
கன்னாணுந்	கெட்டார்தம்வாயி
கன்னிக் குயிலொன்று	கெடுப்பது சோர்வு
கன்னிகை யாயிருந்து	கே
கன்னிப் பருவத்தில்	கேட்ட பொழுதிற்
கன்னிமீதுறு காதலி	கேட்டிலுந் துணிந்துநில்
கன்னி வயதிலுனை	கேட்டீர்களா
கனகன் மைந்தன்	கேட்டீரோ
கனவு கண்டதிலே	கேடுற்ற மன்னரறங்
கனவுகள் கொலைகளில்லை	கேள்வி பலவுடையோர்
கனவென்று நனவென்று	கேளடா மானிடவா
கனவென்ன	கேளப்பா சீடனே
கனிகள் கொண்டுதரும்	கேளப்பா மேற்சொன்ன
கா	கேளீர் தொலை கிராமங்களிலே
காக்கை குருவி	கேளீர் முனிவர்களே
	கை
காக்கைச் சிறகினிலே	கைத்தொழில் போற்று
காசி நகர்ப் புலவர்	கைப்பிடி கொண்டு
காட்டில் மேயுங்	கையில் வாளெடுத்து
காட்டில் விலங்கறியும்	கையிலொரு நூலிருந்தால்
காட்டினிடையே	கையினாற் பற்றி
கட்டினின்றும்	கைவாளை யங்கே
காட்டுநெடு வானங்	கொ
காட்டு மரங்களிடை	கொக்கரித்தார்த்து
காட்டு வழிகளிலே	கொடிப்பவள
காட்டு வழிதனிலே	கொடியவெந்நாக
காடு கழனிகள்	கொடுமையை யெதிர்த்து நில்
காடெல்லாஞ் சுற்றிவந்து	கொண்டதனை முத்த மிட்டேன்
காண்டிவ மேந்தி	கொண்டு குயிலாங்கே
காண்பதெல்லா மறையுமென்றால்	கொண்டு சிறுகுயிலுங்
காண்பார்தங் காட்சியாய்	கொண்டை முடிப்பதற்கே
காணநான் வேண்டி	கொத்தித் திரியுமந்தக்
காணிநிலம் வேண்டும்	கொல்லக் கருதி
காணுதலும் சற்றே	கொல்லப் பூத
காணுவன நெஞ்சிற்	கொல்லவாள் வீசல்
காத்திருந்தவள்	கொல்லுங்கொலைக்
காதல்	கொல்லுநோய்க்கு
காதல்	கொல்லுமடற் சிங்கம்
காதல்	கொன்றுவிடச்
காதல் கொண்டனை	கொன்றுவிடு முன்னே
காதல் வழிதான்	கோ
காதல் வினைய	கோடிகோடி
காதலர் நீ	கோடி நாளாய்
காதலர் நெஞ்சை	கோடி மண்டபந்
காத லருள்புரிவீர்	கோபத்தால் நாடியிலே
காதலனைக் காணுங்கால்	கோபத்திலேயொரு
காதலிசைந் தாலுங்	கோயில் அரசு
காதலித்துக் கூடி	கோயிற் பூசைசெய்வோர்
காதலில்லை யானாற்	கோல்கைக் கொண்டுவாழ்
காதலிலே யையங்	கோலமிட்டு
காதலிலே யின்பமெய்தி	கோவிந்தஸாமிபுகழ்
காதலிலே விடுதலை	கோழைப்பட்ட
காதலினால் மானுடர்க்கு	கோளுக்கு மிகவுஞ்
காதலினா லில்லை	கௌ
காதலினாலுயிர்	கௌரவ வேந்தர்
காதலினைப் போற்றுங்