மகாகவி பாரதியாரின் பாடல்கள்
செய்யுள் முதற்குறிப்பு அகரவரிசை
த - நோ

அ-இ

ஈ-ஔ

க-கௌ

ச-ஞே

த-நோ

ப-போ

ம-லௌ

வ-ஹ

த	தோழியரு நீயுந்
த்ரிம்சத் கோடி	தோழியரும் வேந்தன்
த்வம்ஹி துர்க்கா	தோளை வலியுடையதாக்கி
தக்கது நீர் செய்தீர்	தோற்றுத் தமது
தக்கவனென் னுள்ளத்தே	தோறி அழிவது வாழ்க்கை
தகத்தகத்தகத்	தோன்றி மறையுந்
தங்கத்தாற் புதுமை செய்து	தோன்றியதோர் கற்பனையின்
தங்கப் பதுமை	தோன்றியழிவது
தங்க முருக்கித்	தோன்று முயிர்களனைத்து
தஞ்சமுலகினில்	ந
தட்டித் தடுமாறி	நக்கபிரானறிவான்
தண்ணீர்விட்டோ	நகுலனைவைத்து
தத்தன தானே	நட்புக் குருவியே
தந்தத்திற்	நண்பரெல்லாஞ்
தத்திரங்கள் பயிலவுஞ்	நண்பனாய் மந்திரியாய்
தந்தை அருள்வலியாலும் முன்பு	நதியினுள்ளே முழுகிப்
தந்தை சொல்	நந்தனைப் போல் ஒரு
தந்தை போயினன்	நம்பினார் கெடுவதில்லை
தந்தை யருள்வலி யாலும் இன்று	நம்புவதே வழி
	நமக்குத் தொழில்
தந்தை யினிதுறத்	நமாமி கமலாம்
தந்தையிஃது	நயமுடைய இந்திரனை
தந்தையும் வரப் பணித்தான்	நரியுயிர்ச்சிறு
தந்தையு மிவ்வுரை	நரிவகுத்த வலை
தந்தை வசனஞ்	நல்ல கீதஞ் சிவத்தனி
தம்பி மக்கள்	நல்ல கீதத் தொழிலணர்
தம்பிமாரை வைத்தே	நல்லது தீயது
தப்பி முகஷ்சுளித்து	நல்லதுந் தீயதும்
தம்பியர் தோள்	நல்லதுநீ சென்று
தம்பி விதுரனை	நல்லதொர் வீணை
தம்மொரு கருமத்திலே	நல்ல நல்ல நதிகளுண்டு
தமிழ்த்திரு நாடு தன்னை	நல்ல நல்ல நதிகளுண்டு
தமிழ் மணக்கும்	நல்ல விலை கொண்டு
தர்மத்தைக் கைக் கொள்ளடா	நல்லவுயிர் நீயெனக்கு
தர்மமே வெல்லு	நல்லறத்தை
தருமத்தின் வாழ்வதனை	நல்லற நாடிய
தருமம் அழிவெய்த	நல்லா ரெனக் கருதான்
தருமன் வார்த்தை	நல்லிசை முழக்
தருனமிங் கிவை	நல்லுறுதி கொண்டதோர்
தருமனுமற்றாங்கே	நல்லொளிக்கு வேறுபொருள்
தருமனு மிவ்வளவில்	நல்லோர் தமதுள்ளம்
தருமமே நிதியும்	நலங்கூறியிடித்துரைப்பார்
தலைவ னாங்கு	நலமே நாடிற்
தவத்தினை நிதம்புரி	நளிர்மணி நீரும்
தவத்தினை யெளிதாப்	நன்மையிலே உடல்
தவமே புரியும் வகை	நன்றாகு நெறியறியை
தவமொன்று மிலை	நன்றிகெட்ட விதுரா
தவறா துணர்வீர்	நன்று கருது
தவறி விழுபவர்	நன்றென்றுந் தீதென்றும்
தளையறியா	நன்றே செயல்வேண்டும்
	நா
தன்செய லெண்ணி	நாங்கள் முப்பது
தம்மை யிழவெல்	நாசக் கதையை
தன்மையொன்றிலாதது வாய்	நாட்டிலவமதிப்பும்
தன்னந்தனியே	நாட்டி லெங்கும்
தன்னழிவு நாடுந்	நாட்டினிலுங்
தன்னருமை மைந்தன்	நாட்டினிற் பெண்களுக்கு
தன்னிச்ச கொண்டலையும்	நாட்டு மக்கள் நலமுற்று
தன்னி லிருக்கின்றேன்	நாட்டு மககள் பிணியும்
தன்னிலு விந்தகிரி	நாட்டு மாந்தரெல்லாம்
தன்னுயிர் போலே	நாட்டை நினைப்பாரோ
தன்னுளத்துள்ள	நாட்டையெல்லாந்து
தன்னை மறந்து	நாடகத்திற் காவியத்திற்
தன்னை மிதித்து	நாடித் தவம் புரிந்து
தன்னையடிமையென	நாடிழந்து
தன்னையறியேன்	நாடு காக்கு மரசன்
தன்னையிவ னிழந்தடிமை	நாடு காப்ப
தனிமை கண்டதுண்டு	நாடுங் குடிகளுஞ்
தா	நாடு முழுதிலுஞ்
தாதியடி தாதி	நாடு முழுதும்
தாதையர் குருதி	நாணந் தவிர்த்தாய்
தாமரைப் பூவினிலே	நாணமிலாக் காதல்
தாமைரையின்	நாணிலகு வில்லினொடு
தாய்க்குமே லிங்கேயோர்	நாணுந் துயரு
தாயின் மணிக்கொடி	நாதம் நாதம்
தாயே பாரத	நாதன்றானு
தாயைக் கொல்லும்	நாமகட்கு
தாருக வனத்தினிலே	நாமம்பல் கோடி
தாரசை யென்ற	நாமவன்வலி
தாரையடி நீயெனக்கு	நாமிருக்கு நாடு
தாலிதனை மீட்டுமவர்	நாமென்ன செய்வோம்
தாவிக் குதிப்பதுவும்	நாயகர் தாந்தம்மை
தாழ்நது நடவேல்	நாயும் பிழைக்குமிந்தப்
தாளம் தாளம்	நாரணன் மார்பினிலே
தானம் வேள்வி	நாரணனென்று பழவேதம்
	நாரதன் றானுமங்
தானெனும் பேய்கெடவே	நால்வகைப் பசும்
தானே தளைப்பட்டு	நாலு குலங்களமைத்தான்
தானே பரம்பொரு
தி	நாலு திசையும்
திக்குக் குலுங்கிடவே	நாலு திசையும்
திக்குக ளெட்டுஞ்	நாலு வகுப்புமிங்
திக்குத் தெரியாத	நாவினில்
திண்ணங் காணீர்	நாவு துணிகுவதில்லை
திண்ணிய வீமனும்	நாவு மொழிய
திரிநாட் டிரன்செவி	நளெலாம் வினைசெய்
திருத்தணிகை மலைமேலே	நாளைக்கு நாளைக்கென்றார்
திருநிற்தானை	நாளை வருவீரேல்
திருமணையிது	நாளொன்று போயினது
திவளர் மருமத்	நாளொன்று போவதற்கு
திருவளர் வாழ்க்கை	நான்காநாள்
திருவினை வென்றுவாழ்	நான்முகன் படைத்ததுவாம்
திருவே நினைக்	நான்முகனார் நாவடைக்க
திருவைப் பணிந்து	நானும் பல தினங்கள்
தில்லித் துருக்கர்	நானெனும் பொய்யை
தில்லை யம்பலத்தே	நானெனு மாணவந்
திலக னொருவனாலே	நானோர் தனியாள்
திறமிக்க நல்வயிர	நி
திறமையா லிங்கு மேனி	நிகரென்று கொட்டு
தின்றிடப் பண்டங்களம்	நிச்சயதாம்பூலம்
தின்றிடப் பண்டங்களும்	நித்தங் கடலினிற்
தின்னப் பழங்கொண்டு	நித்தங் கொடுத்து
தின்ன வரும்புலி
தினையின்மீது	நித்தச் கோரினுக்
தீ	நித்தசிவவெள்ள
தீஞ்சொற்கவிதை	நித்த நித்தம் துயின்றெழுந்து
தீதுநேர்ந்திடின்	நித்தமுனை வேண்டிமன
தீயமாய்	நித்தரெனும்
தீயன	நித்யா நிர்மலா ராமா
தீயினைக் கும்பிடு
தீயினை நிறுத்திடுவீர்	நிதிமித்தவர்
தீயை யகத்தினிடை	நிதியறியோம்
தீயோர்க் கஞ்சேல்	நிமிர்ந்த நன்னடை
தீர்த்தக் கரையினிலே	நிலத்தின் கீழ்ப்பல்
தீர்ப்பான் இருளைப்	நிலத்தின் தன்மை
தீரத்திலே படை	நிலாவையும் வானத்து
தீராத காலமெலாந்	நிழலினும் வெயிலினு
தீராத வீளையாட்டுப் பிள்ளை	நிற்பதுவே நடப்பதுவே
தீ வளர்த்திடுவோம்	நிறுத்து வண்டியென்றே
தீ வளர்த்தே பழவேதியர்	நின்பொருட்டு
து	நின்றிடும்பிரம
துச்சாதனன் எழுந்தே	நின்மனைக்ககுச்
துச்சாதனனிதனை	நின்ற பொருள்
துணிநிலவார்	நின்ற மரத்திடையே
துணிவினால் வீழ்ந்துவிட்டாய்	நின்றன் மாமரபில்
துணிவெளுக்க	நின்று துரியோதனன்
துணையே யெனதுயி	நின்னருள் பெற்றிலாதார்
துமி வித்யா	நின்னருள் வேண்டுகின்றோம்
துரியோதனப்	நின்னில் வலியேன்
துரியோதனனிச்சுடு சொற்கள்	நின்னுடைத் தோளனையார்
துரியோதனனுஞ்	நின்னுடைய நன்மைக்கிந்த
துருபதன் மகளை	நின்னெழில்விழி
துறந்தார் திறமை	நின்னைக் குயிலாக்கி
துன்பத்தில் நொந்து	நின்னைச் சரணடைந்தேன்
துன்பநினைவு	நின்னைச் சில வரங்கள்
துன்ப நெருங்கிவந்த	நின்னைத் தனதாக்க
துன்பமருள்	நின்னை நம்பி
துன்பமிலாத நிலையே	நின்னை மணக்க
துன்ப மினியில்லை	நின்னை மணம்புரிய
துன்பமு	நின்னையங்கே
துன்பமு நோயிமிடிமையிந்	நின்னையழைக்கிறான்
துன்பமுறு மெமக்	நின்னை யழைத்துவர
துன்பமென் றில்லயடா	நின்னையவன் நோக்கினான்
துன்பமெனுங் கடலைக்	நின்னையன்றிப் பெண்ணை
துன்பமே யியற்கை	நின்னையன்றி யோர்பெண்
தூ	நின்னையே ரதியென்று
தூண்டிற் புழுவினைப்	நின்னொத்த தோழியரு
தூண்டுமின்ப வானை	நின்னொளியாகிய
தூய அபே	நினைக்க நெஞ்ச
தூய பெருங்கனலை	நினைப்பது முடியும்
தூலவணுக்களாய்	நினையாத விளைவெல்லாம்
தூற்றுத லொழி	நீ
தெ	நீசக் குயிலு
தெண்ணில	நீசக் குயிலே
தெய்வக் கனல் விளைந்து	நீசப் பிறப்பொருவர்
தெய்வங் கொடுத்த	நீசருக் கினிதாந்
தெய்வநீ யென்றுணர்	நீதரு
தெய்வம் பலபல	நீதி நூல்பயில்
தெய்வம்யாவு முணர்ந்திடுந்	நீபெற்ற புத்திர
தெய்வமென நீருதவி	நீயும் அதனுடைத் தோற்றம்
தெய்விகச் சாகுந்தல	நீயும் அறமு
தெளிவுறவே	நீயு மவனிடத்தே
தெளிவுறு மறிவினை	நீ யென தின்னுயிர்
தெளிவே வடிவாஞ்	நீயே சரண
தென்பொதியை மாமுனிவர்	நீயே சரணமென்று
தென்றிசை	நீயே மனையாட்டி
தென்னைப் பசுங்கீற்றை	நீர்ச் சுனைக்கண
தென்னை மரக்கிளை	நீர் பிறக்குமுன்
தென்னைமரத்தின் கிளையிடையே	நீரெடுத்துவருதற்
தென்னையின் கீற்றுச்	நீரைப் படைத்து
தே	நீலக்கடலினிலே
தேசத்தாரிவன் பெயரை	நீலத்திரைக்கட
தேசத்தைக் காத்தல்செய்	நீலப் பெருங்கட
தேகி முதம் தேகி	நீலமுடி தரித்த
தேசத்திலெண்ணற்ற	நீவிலகிச் சென்றாய்
தேசிகன்கைகாட்டி	நு
தேடிச்சோறு	நும்மை மகிழ்ச்சியுடன்
தேடியுனைச்	நுனியளவுசெல்
தேமலர்ச்கொ ரமுதன்ன	நூ
தேர்ந்தவன் வென்றிடு வான்	நூலினைப் பகுத்துணர்
தேரின் முன்	நூறு கோடி
தேவர்க்கெலாந் தேவன்	நெ
தேவர் கருணை	நெஞ்சகத்தே பொய்
தேவர்கள் பூச்சொரிந்தார்	நெஞ்சகத்தொர்
தேவர் சினந்துவிட்டால்	நெஞ்சங் கலக்கமெய்தி
தேவர் புவிமிசைப் பாண்டவர்	நெஞ்சகங் குமுறுகிறார்
தேவர் மகளை மணந்திட	நெஞ்சஞ் சுடவுரைத்தல்
தேவர்மன்னன்	நெஞ்சத் துள்ளொர்
தேவருண்ணு	நெஞ்சத்தே
தேவர்முன்னே	நெஞ்சமிளகி
தேவர் வருகவென்று	நெஞ்சி லுரமு
தேவரீர் காதல்	நெஞ்சிற் கவலை
தேவனே என்னருமை	நெஞ்சிற் கவலைகள் நோவுகள்
தேவி கரைந்திடுதல்	நெஞ்சிற் கனல்
தேவிகோயிலிற்	நெஞ்சுக்கு நீதியும்
தேவி திரௌபதி சொல்வாள்	நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே
	நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே
	நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே
தேவி நின்னருள்	நெட்டைக் குரங்கனங்கு நீண்ட
தேவி நின்னொளி	நெட்டைக் குரங்கன் நெருங்கி வந்து
தேவியர்	நெட்டைக் குரங்கனுக்குப்
தேனார்மொழிக்	நெட்டை மரங்களென
தேனிருந்த	நெடுநாட் பகை
தேனை மறந்திருக்கும்	நெய்க்குடங்
தேனொத்த பண்டங்கள்	நெரித்த திரைக்கடலில்
தை	நெல்லையூர்
தையலை யுயர்வுசெய்	நெற்றி சுருக்கிடேல்
தொ	நெற்றிமேல்
தொடையைப் பிளந்துயிர்	நெறியிழந்தபின்
தொண்டு செய்யு மடிமை	நே
தொண்டுபட்டு	நேச மிகுதியுற்று
தொண்டைவள நாட்டிலோர்	நேர்ந்த புதுமைகளை
தொண்டொன்றே	நேர்படப் பேசு
தொலைப்பேன் கொடுங்கோண்மையை	(இந்த) நேரத்திலே மலை
தொன்மைக் கஞ்சேல்	நேர மிகுந்த தின்னும்
தொன்றுநிகழ்ந்த	நேரமுழுதிலுமப்
தோ	நேற்றிருந்தோமந்
தோட்டங்கள் கொத்தி	நையப் புடை
தோட்டத்திலே மரக்	நொந்தது சாகும்
தோதகமெத்தனையத்தனை	நொந்தே போயினும்
தோல்லியிற் கலங்கேல்	நோயில்லை வறுமையில்லை
தோல் விலைக்குப்	நோவுங் கொலையு
தோழரேநம் மாவிவேக	நோற்பது கைவிடேல்